Typische speech, maar de beste man weet in zijn betoog (ook zonder de grapjes) toch ook bepaalde overtuigingstechnieken en aannamens te maken. Wat dat betreft maakt hij zichzelf ook schuldig (er komen behoorlijk wat drogredeneringen langs)
Nu kunnen we dat allemaal letterlijk gaan bestuderen en uitmelken, maar dat heeft weinig zin denk ik en is ook absoluut niet mijn punt.
De essentie van het verhaal (welke kant je ook kiest) is dat de mens bizar te verleiden is.
Zeker de "domme" mens. Hiermee bedoel ik niet daadwerkelijk "dom" (laag IQ ofzo), maar hier bedoel ik mee, mensen die geen of weinig kennis hebben op een bepaald gebied.
En dat zijn er veel. Sterker nog, dat zijn we allemaal!! (hangt enkel van het onderwerp af)
Is dat erg? Ik weet het niet, dat laat ik even in het midden.
Daar vind ik James Randi veel te zwart/wit in namelijk.
Er zitten namelijk twee kanten aan een verhaal. Ratio en gevoel.
Het grote nadeel aan het tweede (waar James Randi het over heeft), is dat daar nogal misbruik van kan worden gemaakt.
Zo kan het soms (vaak) zijn dat mensen er weer behoorlijk boven op kunnen kopen door een of ander "middeltje" of "geloof".
Wat dat betreft ben ik het dus niet helemaal eens met het betoog van de heer Randi.
Maar zoals altijd is de vraag, waar ligt de grens?
Ik denk dat het essentieel is dat men vooral BEWUST is van de keuzes die hij/zij maakt.
Is er vervolgens een keuze gemaakt, dan moet je deze na enige tijd ook evalueren en kijken of het ook wel daadwerkelijk vooruitgang heeft geboekt.
Zijn er eventueel nog andere mogelijkheden? Blijf kritisch, enzovoort.. Veel mensen vinden dat lastig om te doen (of doen het überhaupt gewoon niet)
Mij lijkt het dan ook essentieel om vooral DIE boodschap over te brengen, ipv betogen te houden dat het allemaal onzin is.
Als ras technicus neig ik vooral ook naar zulk soort betogen, maar als ik me dan snel weer even terug pak, besef ik maar al te goed dat geen mens gelijk is. Daar zit vooral de truc, technische verhalen begrijpt namelijk ook niet iedereen.
Overigens een persoonlijke mening van mij (om terug te komen op een eerdere reactie over kerken), en ik hoop niet dat dit misschien voor sommige mensen wellicht verkeert gaat vallen, is dat geloof eigenlijk onder dezelfde categorie valt, het is van het zelfde laken een pak.
Samenvattend; Er is een verschil tussen wat werkelijkheid IS en wat men als werkelijkheid wil "VOELEN/GELOVEN".
Beiden kunnen echter positief zijn, mits ze niet overdreven worden. (en overdrijven doen dus "oplichters en leugenaars")
Of te wel, als men er maar gelukkig van wordt

Om die reden hoef je dus ook nooit meer de bekende kabel of condensator discussie te voeren. Je hoeft enkel beginners beiden opties voor te schotelen waar ze uit kunnen kiezen
