Wat de film in mijn ogen vooral aantoont is dat het er in de VS kennelijk wat extremer aan toe gaat dan hier. Ik had niet de indruk van mishandeling omdat de kinderen niet ongelukkiger schijnen te zijn dan ik in mijn jeugd. Ik kom overigens uit een "rood" gezin en ben atheïstisch opgevoed. Al vroeg tijdens de puberteit kreeg ik een erg vroom vriendinnetje en ik ben dus ook wel naar jeugdkampen geweest. Maar van fundamentalisme was daar geen sprake. Wel ben ik mijn ouders dankbaar dat ze dat niet tegengehouden hebben zodat ik zelf kon nadenken over wat de juiste richting voor me was. Je hebt dus gelijk, er zijn verstandiger manieren om je kinderen op te voeden naar de juiste normen en waarden. En dan maar hopen dat het weldenkende fatsoenlijke volwassenen zullen worden, in alle zelfstandigheid.